خدا کند که بین ما غرور بی رنگ شود

برای دوست داشتن میان ما جنگ شود

دلم برای دیدن تو تنگ می شود ولی

خدا کند دل تو هم برای من تنگ شود

                                                  پ.ص

به بهانه ی سالروز تولد قیصر امین پور

دوم اردیبهشت های پس از تو . . .

لحظه ی چشم وا کردنت

«از نخستین نفسگریه

در دومین صبح اردیبهشت سی و هشت»

تا...

مثل یک نفس

مثل یک چشم بر هم زدن گذشت

وحالا

چهارشنبه های ما

دیگر

بدون خنده های علی رغم درد تو

چهارشنبه نیست

و انگار

نام خانه ی شاعران پس از تو

باید سال های سال

با دریغ

وبا علامت تعجب خوانده شود!

***

حالا پشت شیشه ی تمام کتاب فروشی ها

تصویر توست

و آیینه های ناگهان ات

وقتی تو نیستی...

همچنان تکثیر می شود

***

مثل قدیم ها

 چشم هایت را ببند

                    و به کار دنیا بخند

                                     پیمان صفردوست

اتفاق دیگر

سیبی که از درخت می افتد

از نو به شاخه برمی گردد

اما

دیگر نمی شناسند

                         همدیگر را !

نه اینکه چیز خیلی عجیب و غریبی باشد که برخی کلمات و عبارات به اشتباه تلفظ شود. همه ی ما روزی چند بار سهوی یا عمدی واژه هایی را به غلط تلفظ می کنیم اما اگر این اشتباه ها در خواندن اشعار شاعران بنام آن هم توسط خوانندگان موسیقی سنتی ایران که داعیه ی فرهنگ و فرهنگ سازی هم دارند باشد، دیگر نمی شود گفت یک اتفاق عادی است. متاسفانه در سال های اخیر و در این سیل تولید آثار موسیقیایی، به علت کم توجهی و و عدم تسلط خوانندگان موسیقی سنتی بر نوع خوانش عبارات، نمونه های فراوانی از این نوع اشتباهات رخ داده است.این اشتباه ها که حتی از خوانندگان صاحب سبک سر می زند، گاه به قدری واضح است که حتی صدای افراد خارج از حوزه ی ادبیات را هم درمی آورد.

حالا تصور کنید که در یک چنین وضعیتی، آدم وقتی حسام الدین سراج را می بیند که با وجود همه ی مشغله ها به خودش زحمت می دهد و یک روز وقت می گذارد که بیاید سر کلاس نقد شعر استاد علی معلم تا تلفظ صحیح یک مصراع را از او بپرسد، چه قدر ذوق می کند.

حسام الدین سراج که تا چند وقت دیگر یک آلبوم موسیقی را توسط شرکت سروش وارد بازار خواهد کرد، در حال حاضر مشغول ضبط مجموعه ی دیگری در استودیوی حوزه ی هنری است.